BLOG Son Yazılar

Sen’sizliğin Ertesi

Zemheriden kalma bir ayazın matemi sarmış nisan gecesini. O bahara hasret, ben sana. Yüreğimin toprağına ektim yokluğunu, anıları güneş diye kondurdum tepesine. Tüm zamanların, bilindik tüm mekanların ötesinde bambaşka boyutlarda buluyorum ayak izlerini.. Yüzyıllardır zincire vurulmuş gibi. Sana göre değil bu yeryüzü, bu insanlar biliyorum. Hangi zamanda kaybettim Sana dair düşlerimi? Senin de dediğin gibi ‘elest meclisindeki kargaşa mı’ydı bu dinmeyecek hasretlerin sebebi. Gözlerimin sığınağında bir damla olarak kalsan da razıyım. Bütün teselliler benim menzilim olsun. Gökyüzünün derinliklerinde bile olsa söker alırım, Yokluğundan bulup çıkarırım Var’lığını. Sen’sizlik bile Sen’le güzel. Ya hiç dinlemeseydim sohbetini, duymasaydım hüznün sesini. Ya hiç bilmeseydim Seni?

4 views kez okundu

0 Yorum yapıldı

Paylaş : Facebook | Twitter | Instagram | TumblrSosyal Medya

Yorumlarınız yönetici onayından sonra yayınlanacaktır.