Ağaç Hayat ve Sohbet

Ağaç Hayat ve Sohbet

Karmakarışık fikirlerin etrafında bir oraya bir buraya savrulurken, bahçedeki ağaç takılıyor gözüme. Öylece duruyor olduğu yerde. Yalnızlığın içinde kıvrılan köklerini tüm gücüyle sarmış toprağa. Bambaşka diyarlara gidecek gibi uzatmış dallarını ama nafile. Biliyor ki kendi bahçesinin ebedi mahkumu. Tıpkı benim gibi, bizim gibi. Bazen çiçeklenip yeşillerini giyinse de sonu hep Hazan. Vakti geldiğinde savurup atacak yapraklarını yorulmuş dallarından. Sorgulamadan, şikayet etmeden..Sayısız fırtınaya, ayaza tüm gücüyle karşı duracak. Elbette, onu uzaktan seyredenler, sevenler, gölgesinde dinlenenler olacak. Ama kimse kalmayacak yanında. Toprağıyla olan kederli sohbetini yalnızca kendisi duyacak. Daha çok kök salacak yere, karanlığa, derinliğe. Bütün bir hayatın özeti gibi.

Bu gönderiyi paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir