ANNEM

ANNEM

Ne vardı o kadar erken gidecek ki annem. Önce babam ardından sen. Çok sevince mi böyle oluyor annem. Yaşamaya değecek birşeyler bulamadın mı babam öldüğünde. Bizi böyle sensiz,sizsiz bıraktınız erkenden… Çok özledim  annem, babamla karşılıklı sohbet edişlerinizi. Geçerdim  karşınıza sizi dinlerdim. Elele otururdunuz  hep.  Ne olur anne babamla tanışmanızı anlat derdim. Sen  anlatırdın, ben dinlerdim masal dinler gibi. Aşkınızın ne kadar köklü,  ne kadar güzel, ne kadar saf olduğunu anlatırdın. Sonra ben büyüdüm, sen hasta oldun  annem. Bana verdiğin  nasihatlar hala kulağımda . Bugün senin çizdiğin bana gösterdiğin yolda yürüyorsam eğer benimle yaptığın uzun sohbetlerin sonucudur annem. Keşke uzun yaşasaydınız ardı ardına bizi bırakıp gitmeseydiniz. Ama allahın yazgısı işte insan kaderine karşı çıkamıyor. Özledim, sizi çok özledim… Iyi ki sizin kızınız oldum. Kısa da surse çok mutlu çocukluk geçirttiğiniz için , anne ve babam olduğunuz için teşekkür ederim.
Işıklarda uyuyun…

Bu gönderiyi paylaş

Comments (2)

  • Melis cevap

    Simdi sevgili annecigimle yasadigimiz sorunlardan bahsedip de, senden firca yemek vardi Destiny ((:
    Fakat oyle yapmayacagim. Galiba yeni yasim beni olgunlastirdi. Daha ciddi seylerin yasandigini farkedince, yere atilan pantolon yuzunden azar isitmek onemini kaybetti.
    Rabbim mekanlarini cennet eylesin, cennette onlarla kavusman nasip olsun.. Amin.

    24 Nisan 2017 , 14:34

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir