Karanlığın Sancısı

Karanlığın Sancısı

Sonu ünlem işaretiyle biten cümlelerin avucunda buluyorum geçmişimizi. Diken satan kızın gözlerinde anladım hayatın anlamsızlığını. Yamalı ruhumun gölgesinde, kahve kokulu sardunya gecelerinde dokundum acı(larımıza). Avazım çıktığı kadar susuyorum sana dair cümleleri, EsRa’rengiz ve sağır bir mevsim’in sabahında. Güvercin tedirginliğinde büyüttüğüm sevgiler kanıyor şimdi. Yitik bir aşkın gölgesinde arıyorum ayak izlerini, nerdesin eyy cehennem sabahı. Beni derin çelişkiler girdabında kaybeden, beynim ve kalbim arasında mekik dokuyan mantığımın soluksuz kaldığını hisseder gibiyim. Çok şey öğrendim geçen bin yıl boyunca. iskemi kalbimin, yürek burkan zamansızlığımın penceresizliğinde volta atıyorum.

Bu gönderiyi paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir