Kelebek Sohbet


Akşamdan kalma acılar taşıyorum yarınsız sabahlara. Haritanın yırtılan yüzüydün içimdeki vatansız topraklarda. Yerçekimsiz bir zamanın izafiyetinde dokunmak isterdim yüreğine.  Oluk oluk, çoğul yalnızlık akan ruhumun dipsiz karanlığından gelen, Eflatun sesli bir kelebeğin sohbeti eşlik ediyor geceme. Tanrının laneti olmalı beynimin labirentlerinde kayboluşum. Köpek gibi havlıyor içimdeki acılar. Bir damla aydınlık için, Gecenin şah damarını kesmek istiyor sırtımda taşıdığım yarasa sürüsü. Damarlarıma taşıdığın acıları betimliyorum ağlayan gökyüzü depremleri altında.




2 comments on “Kelebek Sohbet
  1. deStiny dedi ki:

    Acılarınızın kısa sureli olmasını dileyerek huzurlu mutlu gunler diliyorum admin kaleminize sağlık…

  2. RehBeR dedi ki:

    “yavaş yavaş ölüyoruz” dedi; kaplumbağa. haklısın! dedi; “kelebek”, ne uzun bir gün… Acımtırak duyguların, kelimelere dökülmüş halini, çok güzel kalemlemişsin. emeğine sağlık..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*