Sen ve Sohbet

Sen ve Sohbet

Ekseninden kaymış bir ışık tayfı düşer aklıma; Sesini duyunca..
Uçarı hücrelerin sessizce sevişmelerine tanık olur beynimin duvarları..
Pervane kelebekler gibi zihnimde uçuşurken dilinden düşen sözcükler,
Hece hece açılır yüreğimin penceresi, baharın taze nefesi sızar içeri…
Ruhumun hudutlarından firar eden hazlar karışır Sesinin tonuna…
Avuçlarımdan bir bir dökülür elmas taneleri gibi ~aSk~…
Tinsel ezgilerin sohbetinde arınan bedenim, evrenin en tutkulu renklerine boyanır, Sen’in Sesini duyunca…

Bu gönderiyi paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir