Söyle Sohbet

Söyle Sohbet

Yapay zamanların uçsuz bucaksız sohbet odalarından geçerken, gerçekliğin EsRarengiz tılsımına dokunabilmenin sevincimi beynimdeki depremler. İçimdeki Güneşin üşündüğü bir gecede, sana dair düş’leri örtüyorum üzerime. Sırtımda taşıdığım ceset torbalarının dayanılmaz acısı, Varoluşumun dayanılmaz sancısı, Bitmek tükenmek bilmeyen cehaletimin kısır döngüsü, tüm şairlerin mahlası olan ıslak sesin. Bütün tanrıları kıskandıran gözlerin, ve bana bunları yazdıran nedensellik ilkesi. Beynimdeki tüm izafilerin birer simulasyonu olan Zaman, Mekan ve Hareketlerden münezzeh olan Sen. Sen. Newton’un elmasını düşüren bakışlarınmı başımı döndüren yoksa Hiçsizliğimin H(iç)’indeki ayak sesinmi ? Beni sana getiren …

Comments (5)

  • Frida cevap

    Yaşamdaki tüm renkleri Muhteşem tablolara dönüştüren cümlelerini kalbimin mutluluk duvarına tek tek asıyorum.
    İyi ki varsınlara sığdıramadığım Var’lığına şükürler olsun.

    28 Nisan 2017 , 19:56
  • deStiny cevap

    Kaleminize sağlık.Her zamanki gibi çok guzel yazmışsınız.

    28 Nisan 2017 , 23:08
  • Şükrü cevap

    Ask bu olsa gerek. Bravo Admin kalemine saglık…

    29 Nisan 2017 , 00:47
  • Şükrü cevap

    yüreğine saglık admin. Aşkın tanımını bir daha yaptın. Fakat ben aşka inanmıyorum…

    29 Nisan 2017 , 00:48
  • admin cevap

    Yüreğim(iz)deki siz değerli dostların ayak izleri var oldukça, nice söylemlerle sohbet ederiz.

    30 Nisan 2017 , 01:28

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir